ایران اکونومیست- مقاومت در دره پنجشیر و نظام انگیزشی حاصل از آن در شرایط کنونی برای بخش بزرگی از ایرانیان جذاب بوده است.

فارغ از دیدگاه های سیاسی موافق و مخالف، نگرش اکثر مردم به این امر تاکید بر ایجاد روزنه امیدی برای مبارزه در راه رسیدن به هدف ولو با زحمت و مشقت فراوان و در مقیاس کوچک است که علی رغم کوچکی مقیاس تاثیری شگرف در تاریخ یک مملکت ایفا کرده است. حتی شاید سرنوشت و نتیجه این مقاومت آنقدر در یادها نماند که وقوع چنین رخدادی، خاطره ای جاودانه می سازد.
تعیین هدف و راه های رسیدن به آن اصلی ترین شاخصه زندگی است. شاید به این دلیل است که این همه تنوع درسبک زندگی اشخاص حتی در فرهنگ ها و جغرافیای یکسان مشاهده می‌شود. در دنیای کسب و کار نیز تعیین هدف و اراده محکم در پیمودن راه مشقت بار رسیدن به آن اصلی ترین گام موفقیت به شمار می‌آید. کما اینکه شاید بسیاری از راه های پیموده شده منتهی به هدف نهایی نشود، اما این نتیجه حاصل از پیمودن راه است که می‌تواند امیدهای آینده را شکل دهد و اهداف را در مسیر قابل دسترس تری تدوین کند. در روزگار نه چندان خوشایند کنونی داشتن بارقه امید و سعی در حفظ آن رمز موفقیت است حتی اگر به شکست ختم شود. کوتاهی در طی ادامه مسیر و به قولی «کم آوردن» در راه رسیدن به هدف، شکست محتوم و ابدی است و بالعکس به کار گرفتن تمام توان و تلاش فارغ از نتیجه به دست آمده تقویت نظام انگیزشی است که هر کسب و کاری به آن وابسته می باشد.
شرایط سخت اقتصادی حاکم بر جامعه بسیاری از فعالان اقتصادی را زمین گیر کرده و طبقه کثیری از مردم جامعه را تا فقر و تنگنا در زندگی روزمره فرو کاسته است. واقعیات را نمی‌توان نادیده گرفت . اصرار بر نادیده گرفتن آنها نیز امری مذموم است ولی باید به خود یاد آوری کرد که ایام سپری خواهد شد همانطور که پیشینیان روزگار گذرانده اند. اما تدبیر زندگی و تقریرتقدیر در دست آنهایی است که امید و آرزویی دارند و حاضرند در راه رسیدن به آن از خود گذشتگی کنند.
ساکنان دره پنجشیر رویایی در سر دارند ، که اگر نبود چنین رویایی مجال ماندن در آن شرایط برای بسیاری ممکن نبود. من نیز رویایی در سر دارم…

فرزاد کیاست
عضو اتاق بازرگانی ایران

دیدگاه خود را ارسال کنید...